bilig-17/ Bahar 2001

ŞAİR NABİ'NİN TUHFETÜ'L-HARAMEYN'İNİN İÇERİĞİNİN
ANALİTİK BİR YAKLAŞIMLA İNCELENMESİ

 

Menderes COŞKUN
Kırıkkale Üniversitesi
Fen-Edebiyat Fakültesi

 

ÖZET 

Sayısı oldukça az olan Türk Edebiyatındaki seyahatnameler içinde, Nâbî’nin Tuhfetü’l-harameyn’i oldukça önemli bir yere sahiptir. Bu eserde Nâbî, 1089-1090/1678-9 yıllarında yaklaşık bir senelik bir zaman diliminde yaptığı hac yolculuğunu tasvir eder. Nâbî, yolculuğunun Kahire’ye kadarki bölümünü Râmî Mehmed [Paşa]’yı da içeren özel, bağımsız bir grup içinde yapar. Urfa, Şam, Kahire, Mekke ve Medine’de günlerce kalan Nâbî, eserinde, bu şehirlerdeki tarihî, dinî ve sosyal nitelikli yer ve binaların tasvirine önem verir. Bu makalede, önce, Nâbî’yi Mısır üzerinden tehlikeli ve yorucu bir hac yolculuğu yapmaya iten sebeplerin neler olabileceği üzerinde durulmuş; daha sonra da Nâbî’nin çoğunlukla tarih vermeden anlattığı yolculuk macerası, kendi ifadelerindeki bazı ipuçlarından yararlanılarak somut bir şekilde sunulmuştur. Makalede son olarak şimdiye kadar eserin bitiriliş tarihi olarak verilen farklı rakamların doğrulukları tartışılmıştır.  


Anahtar Kelimeler : Nâbî, Tuhfetü’l-harameyn, Seyahatname, Yolculuk, Hac, Nesir, 17. Yüzyıl, Eski Türk Edebiyatı

 

Ana Sayfa e-mail İçindekiler Yayın İlkeleri Dizin Eski Sayılar